Το ιστολόγιο της κυρίας Ανθής

Archive for Μαρτίου 2013

Την Δευτέρα 14/1/2013 είχε επισκεφθεί την τάξη μας η κυρία Νάνσυ Τρυποσκούφη, από το Κέντρο Λογοτεχνών και Μεταφραστών Ρόδου στα πλαίσια του προγράμματος δημιουργικής γραφής που είχαμε δηλώσει συμμετοχή.

Μας διάβασε το βιβλίο του κυρίου Αντώνη Παπαθεοδούλου «Οι καλοί και κακοί πειρατές». Ας θυμηθούμε ένα απόσπασμα εδώ

Στη συνέχεια ακολούθησαν βιωματικές ασκήσεις ,παιχνίδια και  δραματοποίηση με σπαθιά και περικεφαλαίες . Συνδέσαμε το βιβλίο με την ιστορία της πόλη μας και το κάστρο των Ιπποτών. 

Ας μην ξεχνάμε ότι η τάξη μας συμμετέχει  και στον διαγωνισμό αφίσας του ΚΛΜΡ  με θέμα «το νησί μας, οι ιππότες, σπαθιά και χρώματα πολλά».  Δεν μπορούμε να σας δείξουμε την αφίσα που φτιάξαμε. Θα περιμένετε μέχρι τις 2 Απριλίου που θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα στα πλαίσια της παγκόσμιας  ημέρας βιβλίου!

Βέβαια επιφυλλάσαμε κι εμείς μια μικρή έκπληξη στην κα Νάνσυ. Κάποια παιδιά στις διακοπές των Χριστουγέννων είχαν γράψει τη δική τους φανταστική ιστορία, την οποία διάβασαν στην κα Νάνσυ! Ιδιαίτερα χαρούμενη για το γεγονός προσκάλεσε τα παιδιά να συμμετέχουν και του χρόνου ως τριτάκια στην διαγωνισμό για τη δημιουργία κειμένου!

Ευχαριστούμε το Κέντρο για τις δράσεις του και την κυρία Νάνσυ για όλες τις δημουργικές δραστηριότητες !

Και τώρα μερικά φωτογραφικά στιγμιότυπα από τη δράση 🙂

 

100_1687       100_1688   100_1690      100_1692      100_1693     100_1695        100_1696       100_1697     100_1698      δημιουργική γραφή      κεντρο λογοτεχνών και μεταφραστών Ρόδου       οι καλοί και οι κακοί πειρατές      100_1704     100_1702

 

 

 

 

Πέρσι είχαμε αναφερθεί στο έθιμο του «μάρτη» κι είχαμε φτιάξει τους δικούς μας μάρτηδες. Μπορούμε να τους θυμηθούμε εδώ

Φέτος καλέσαμε στην τάξη τη μαμά του Μιχάλη Μαραβέλια να μας μιλήσει για το έθιμο στην πατρίδα της, την Βουλγαρία.

Μας μίλησε για το μαρτενίτσι-α  τους δικούς μας μάρτηδες που κι αυτοί φοράνε από την πρώτη μέρα του Μάρτη για να μην τους «κάψει η Μπάμπα Μάρτα» δηλαδή, η γιαγιά Μάρτα. «Μαρτενίτσες»  κρεμούσαν και στα δέντρα για να μην τα κάψει ο ήλιος και ν’ ανθίσουν την άνοιξη.

Σύμφωνα με μια παράδοση ,με την αρχή της άνοιξης ξεκίναγαν και οι πολεμικές συρράξεις. Οι άντρες, λοιπόν, όταν έφευγαν από το σπίτι έδιναν στις γυναίκες τους τις μαρτενίτσες, από τις οποίες το κόκκινο χρώμα συμβόλιζε το αίμα των πολεμιστών που δεν έπρεπε να χυθεί, ενώ το άσπρο συμβόλιζε το πρόσωπο των γυναικών που περίμεναν με αγωνία τον άντρα τους να γυρίσει ζωντανός πίσω.

Η μπάμπα Μάρτα είναι μια δύστροπη γιαγιά, η οποία αλλάζει τη διάθεσή της συνέχεια. Αλλά έτσι δεν είναι ο Μάρτης; Άνοιξη και χειμώνας μαζί… Κρύο (άσπρο) και ζέστη (κόκκινο).

Η κυρία Βενέτα μας έδειξε ένα ιδιαίτερα διασκεδαστικό τρόπο για να φτιάξουμε τις «Μαρτενίτσες» μας.Μας έκοψε άσπρη και κόκκινη κλωστή τις οποίες έδεσε κόμπο στην μία άκρη.Στη συνέχεια  χωριστήκαμε σε ζευγαράκια και καθώς καθόμασταν αντικριστά, το ένα παιδί έστριβε το λευκό χρώμα δεξιόστροφα και το άλλο παιδί το κόκκινο νήμα αριστερόστροφα κρατώντας τεντωμένο το νήμα. Μετά από λίγο κρατούσαμε με το ένα χέρι τον κόμπο και με το άλλο χέρι  ενώναμε τις ελεύθερες άκρες των νημάτων. Αφήναμε ελεύθερο το χέρι που κρατούσε τον κόμπο και το βραχιολάκι μας ήταν έτοιμο ! 

Αν θέλαμε περνούσαμε ένα κόκκινο κι ένα λευκό κύλινδρο από αντίστοιχο νήμα που μας έδειξε να φτιάξουμε από χαρτόνι. Πιο συγκεκριμένα πήρε ένα κομμάτι από χαρτονάκι (από κουτί με μαρκαδόρους που είχαμε στην κούτα ανακύκλωσης), το γύρισε για να γίνει μικρός κύλινδρος  και το στερέωσε με σελοτέιπ. Χρησιμοποιώντας κόκκινο/άσπρο νήμα  που είχε περάσει σε μεγάλη βελόνα χωρίς μύτη, κάλυψε όλη την εξωτερική επιφάνεια κάθε κυλίδρου, φτιάχνοντας έτσι μια κόκκινη/λευκή χάντρα.

Κάποια παιδιά είπαν οτι θα μπορούσαμε με αυτόν τον τρόπο να φτιάξουμε κομπολόι, βραχιολάκια κτλ

Για καλή μας τύχη η κυρία Βενετα μας έδειξε και κάποιες ιδέες κατασκευών στηριγμένες στην λευκή και κόκκινη κλωστή. Τα μεγάλα παιδιά της έκτης προθυμοποιήθηκαν να φτιάξουν κάπoιες από αυτές τις οποίες θαύμασαν τα δευτεράκια !

Ευχαριστούμε πολύ τη μαμά του Μιχάλη, κυρία Βενέτα, για τα όσα μας είπε και τα όσα μας έδειξε !

Και του χρόνου μας ! 🙂

Μάρτηδες

100_1779

μαρτενίτσα

εθιμο μάρτη

βραχιολάκι για τον μάρτη       100_1772

100_1775

100_1774

100_1777

Στο σχόλασμα μας περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη ! Ένα γράμμα από τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές μας της Γλυκόβρυσης Λακωνίας !!!

Σας ευχαριστούμε πολύ για τις ζωγραφιές, τα δωράκια και το dvd !!! Θα διαβάσουμε το γράμμα σας την Δευτέρα και θα σας απαντήσουμε !!!

Να είστε καλά και να περνάτε καλά !!! Φιλιά από τη Ρόδο !!!

Νομίζουμε οτι βρήκαμε τη Χριστουγεννιάτικη γιορτούλα σας ! 🙂

Στη σελ 14 της Γλώσσας μου επεξεργαστήκαμε το ποίημα του Γεωργίου Σεφέρη

Ας το ακούσουμε κι ας το δούμε

 

 

 

 

 

Εδώ θα φιλοξενήσω υλικό για την 7η Μαρτίου 1948, ημέρα ενσωμάτωσης των Δωδεκανήσων στην μητέρα Ελλάδα

 

ενσωμάτωση Δωδεκανήσου

Μια όμορφη γιορτή κι ανάρτηση από το 2 Δημοτικό Σχολείο Ιαλυσσού εδώ

 

Σχετικοί σύνδεσμοι με την επέτειο βρίσκονται εδώ κι εδώ κι εδώ

 

Ενα ξεχασμένο τραγούδι που γράφτηκε ειδικά για την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου κι ακούστηκε το 1947 στη Ρόδο από την αξέχαστη Κούλα Νικολαίδου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΗ ΓΑΛΑΖΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΑΣ

 

Στη γαλάζια θάλασσά μας
του Αιγαίου μακριά
ζούσαν χρόνια σκλαβωμένα
δώδεκα μικρά νησιά.

 

Τρέφουν όλα μια λαχτάρα
κι ένα πόθο στην καρδιά
πότε θα ΄ρθει άγια μέρα
να γενούν ελληνικά.

 

Τώρα η μάνα μας Ελλάδα
τα ‘ χει μες στην αγκαλιά
κι η γαλάζια μας σημαία
κυματίζει στα νησιά.

 

Ρόδος – Κάρπαθος και Σύμη
Πάτμος, Λέρος και η Κως

όλ’ αυτά τα διαμαντάκια
λάμπουν τώρα μες στο φως.

 

 

35 ΧΡΟΝΩΝ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

 

Μέσα απ’ το μνήμα της σκλαβιάς το αραχνομαυρισμένο,
που κάθε τι Ελληνικό ήταν βαθιά θαμμένο,
μέσα απ’ το μνήμα της σκλαβιάς σαν κάποιο παραμύθι,
ξεπρόβαλε η λευτεριά που ‘χε σκεπάσει η λήθη.

 

Χρόνια πολλά αλογάριαστα περνούσαν όλο ένα,
τα μαύρα Δωδεκάνησα δεμένα σκλαβωμένα,
άχαρα καρτερούσανε με τη μεγάλη ελπίδα,
πώς γρήγορα θα ενωθούν μαζί με την πατρίδα.

 

Και τι δεν εζητήσανε, του Νέρωνος τα ‘γγόνια,
να κάνουν που μας πίεζαν τριανταπέντε χρόνια.
Τα ήθη κι έθιμα θέλησαν να τσακίσουν,
μα την Ελληνική ψυχή δεν μπόρεσαν να αγγίσουν.

 

Εφέρανε την προστυχιά στο δοξασμένο χώμα,
επάτησαν, κηλίδωσαν το Ελληνικό το χώμα.

Τώρα Δωδεκανήσιε ξύπνα κι αγαλλιάσου
και σφίξε την ελευτεριά μέσα στην αγκαλιά σου.

 

Ήλθε δεν είναι ψέματα δεν είναι οπτασία,
για κοίτα την, την γαλανή ντυμένη ενδυμασία.
Στέκει εμπρός σου σε θωρεί δεν της χαμογελάς;
Είναι αυτή η λευτεριά, η μάνα σου η Ελλάς.

 

 

ΕΝΩΣΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

 

Αιώνες περιμέναμε, πατρίδα να σε δούμε,
κι από τη Μαύρη τη σκλαβιά να ελευθερωθούμε.

 

Ελλάδα μάνα μας γλυκιά, γνώρισε τα παιδιά σου,
με δάκρυα σε δέχονται τα δώδεκα νησιά σου.

 

Σφίξε μας μάνα σφίξε μας μέσα στην αγκαλιά σου,
δεν είμαστε πια ορφανά, γιατί είμαστε κοντά σου.

 

Ζήτω αθάνατη Ελλάς πατρίδα δοξασμένη,
φωνάζουμε από χαρά μαζί σου ενωμένοι.

 

Ελλάδα μάνα ποθητή που είσαι αιωνία,
συ τα νησιά μας έσωσες από την τυραννία!

 

 

 

 

ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Δώδεκα αψίδες θριάμβου έχουν στηθεί στα δώδεκα λιμάνια,
κι έχουν χρυσοσφυρηλατηθεί με μόχθους και εθνική περηφάνια.
Για να διαβεί η ποθητή μας λευτεριά κυανόλευκα ντυμένη,
κάθε νησιού μας πάλι ένδοξη στεριά ελεύθερη να γένει.

 

Κόποι και μόχθοι και αγώνες και διωγμοί δε σβήσαν την ελπίδα,
απ’ την βαριά σκλαβιά να απαλλαχτεί η λατρεμένη μας πατρίδα.
Και να προβάλλει μ’ ορμή η λευτεριά, μάνα μας δοξασμένη,
για να αγκαλιάσει τα δώδεκα νησιά δαφνοστεφανωμένη.

 

 

 

 

 

 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ

Είμαστε δώδεκα νησιών βλαστάρια
μεγαλωμένα μες στον πόνο της σκλαβιάς
που της Ελλάδας μας γινήκαμε καμάρια
της υπομονής και της παλλικαριάς.


Βλέπαμε τους παππούδες μας να κλαίνε
και τους γονείς μας να θρηνούνε μυστικά
και τους δασκάλους μας ακούγαμε να λένε
πως είμαστε από περήφανη γενιά.


Χρόνια, χρόνια
στης σκλαβιάς την καταφρόνια.
Μα σήμερα ας γιορτάσουμε
τη μέρα αυτή που φτάσαμε
τη μέρα της Ελευθεριάς, ω της λευτεριάς
που βλάστησε τρανή.

 

Γιατί όσο δακρύσαμε, τη γη μας την ποτίσαμε

με όρκους κι όνειρα της λεύτεριας, ω της λευτεριάς

που βλάστησε για μας

 

 

 

 

ΣΤΟΥΣ ΑΔΟΥΛΩΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Πόσο κοστίζει η λευτεριά
σαν την μετρούν με χρόνο!
Τάχα να το λογάριασαν
ή συ το ξέρεις μόνο;

 

Πόσο βαρειά είναι η σκλαβιά*
σαν την μετρούν αιώνες
Να περιμένεις άνοιξη
και ν’ άρχονται χειμώνες!

 

Πόσο κοστίζει η λευτεριά
σε δάκρυα και πόνο.
τάχα να το λογάριασαν
ή συ το ξέρεις μόνο;

 

Πόσο πικρή είναι η ζωή
‘σαν στη σκλαβιά μαθαίνεις
πως άλλοι ζούνε λεύτεροι
και συ σκλάβος πεθαίνεις!

 

Πόσο ακριβή είν’ η λευτεριά
σαν την μετρούν με χρόνο!
Τάχα να το λογάριασαν
ή συ το ξέρεις μόνο;

Γ. Ν. Κουρεμένος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η 6η Μαρτίου έχει ανακηρυχθεί ως παγκόσμια ημέρα κατά της ενδοσχολικής βίας. Με την ευκαιρία αυτή συζητήσαμε για τα όσα μας προβληματίζουν και μιλήσαμε για τις λέξεις και τη σημασία τους.

Οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε

Περισσότερα βιντεάκια για το θέμα μπορείτε να βρείτε στο μπλογκοφιλαράκι μας το νέο νηπιαγωγείο που ονειρεύομαι εδώ

Δύο ιστορίες για τη σχολική βία εδώ

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2013 και κάποιες παιδικές ευχούλες έγιναν πραγματικότητα με τη βοήθεια της τεχνολογίας!

Είχαμε την χαρά να επικοινωνήσουμε διαδικτυακά μέσω Skype με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές μας από τη Β τάξη του 5ου ΔΣ Χολαργού! Ηταν μια καταπληκτική εμπειρία !

Είχαμε τη δυνατότητα να μας βλέπουν και να τους βλέπουμε . Να μιλάμε μεταξύ μας σε πραγματικό χρόνο . Συστηθήκαμε και μας συστήθηκαν.

Τραγουδήσαμε μαζί τραγούδια μελοποιημένα από το βιβλίο της Μουσικής μας, αγαπημένα παιδικά τραγούδια , τους δείξαμε αποκριάτικες μάσκες που είχαμε φτιάξει και μας τραγούδησαν τραγούδια που είχαν επεξεργαστεί στην τάξη τους

Ειλικρινά ηταν πολύ συγκινητικά τα όσα διαδραματίστηκαν, κοινά τραγούδια να τραγουδιώνται ταυτόχρονα από δυο τάξεις που βρίσκονται σε γεωγραφική απόσταση μεταξύ τους , να ανταλλάσουν εικόνες και μηνύματα !!!

Θα θέλαμε  να ευχαριστήσουμε  τον κύριο Αντώνη και τους συμμαθητές μας για την ιδέα, τον Διευθυντή μας αυτή την περίοδο κύριο Γιάννη Κατσάνη που ήρθε να μας καλημερίσει  και τον κύριο  Κώστα Πιτυκάκη για την πολύτιμη βοήθειά του στο τεχνικό μέρος της σύνδεσης.

 Ευελπιστούμε και σε μελλοντική συνεργασία !!! Μείναμε κατενθουσιασμένοι όλοι παιδιά και γονείς !!!

Το βιντεάκι που έφτιαξε ο κύριος Αντώνης 🙂

Οι φωτογραφίες που τράβηξε η κυρία Ανθή 

Φωτογραφία0097

Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον !

Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον !

Φωτογραφία0099                         Φωτογραφία0101

 17

  18

Σχετικές αναρτήσεις με τη δράση

Όταν τα σχολεία αξιοποιούν την τεχνολογία

Επικοινωνία με τη Β’ τάξη του 5ου Δημοτικού Σχολείου Χολαργού

Η Β’ τάξη του 17ου Δημοτικού Σχολείου Ρόδου μάς συστήνεται

Όταν τα σχολεία αξιοποιούν την τεχνολογία – 5 ο ΔΣ Χολαργού

Όταν τα σχολεία αξιοποιούν την τεχνολογία –  17 ο ΔΣ Ρόδου


Επισκέπτες από 31/1/2012

free counters

Ακολουθήστε μας γράφοντας το email σας!
Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 98 ακόμα followers

Αρχείο

Ανοιξιάτικο βραβειάκι από το νέο νηπιαγωγείο που ονειρεύομαι! http://dreamkindergarten.blogspot.gr/ Ευχαριστούμε Ανθή !

2 Βραβεία από τα ιστολόγια Ο ΖΩΗΡΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ http://ozoirosmathitistisdeuteras.blogspot.gr/ και Μετά την πρώτη….. http://afteraclass.blogspot.gr/ Ευχαριστούμε πολύ Αντώνη και Χάρη !!!

Δεν ξεχνώ καθημερινά το φρουτάκι μου :)

Ημερολόγιο άρθρων

Μαρτίου 2013
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Το κανάλι μου στο youtube

κλικ στην εικόνα

Πρόσφατα άρθρα

Αντίστροφη μέτρηση

ΟΜΟΡΦΗ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!11 Σεπτεμβρίου 2019
ΟΜΟΡΦΗ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!

Χρήσιμες συνδέσεις για το νηπιαγωγείο