Το ιστολόγιο της κυρίας Ανθής

Posts Tagged ‘θρησκευτικά

Στα πλαίσια του μαθήματος της Μελέτης Περιβάλλοντος ξεκινήσαμε σήμερα να γνωρίσουμε τη συνοικία μας. Πρώτος μας σταθμός ο ιερός ναός των Αγίων Αποστόλων. Ο ιερέας του ναού, ο πάτερ  Παΐσιος μας υποδέχθηκε με χαρά.  Του δείξαμε το βιβλίο μας κι εκείνος πρόθυμα άρχισε να μας ενημερώνει για το ναό της ενορίας μας.  Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο ναός είναι αφιερωμένος στους 12 Αποστόλους ,απ΄όπου πήρε και το όνομά της η συνοικία μας, κι εορτάζει στις 30 Ιουνίου.

Μέσα στην εκκλησία παρατηρήσαμε τα θρονιά ή στασίδια τα οποία είναι διαφορετικές καρέκλες από τις συνηθισμένες, με σκαλίσματα κι η μία δίπλα στην άλλη, για να συμβολίζουν ότι έτσι πρέπει να ‘μαστε και στη ζωή , με αγάπη ο ένας δίπλα στον άλλο. Επίσης, μπορούσαμε να τις ανασηκώσουμε, σε ένδειξη σεβασμού όταν πχ γίνεται ηπεριφορά των Τιμίων Δώρων.

Ο πάτερ  Παΐσιος, μας εξήγησε την διαρύθμιση στο τέμπλο του ναού, είδαμε το προσκυνητάρι, θαυμάσαμε τους πολυελαίους, τα καντήλια, τις εικόνες και τα μανουάλια.

Μιλήσαμε για τις αγιογραφίες, τους αγιογράφους, τις δωρεές των οικογενειών, τα αφιερώματα.  Μάλιστα μας δόθηκε η ευκαιρία να συγκρίνουμε μια ψηφιδωτή εικόνα με τις αγιογραφίες.

    

Σηκωθήκαμε για να παρατηρήσουμε το παγκάρι, τον άμβωνα, τον γυναικωνίτη, τον επισκοπικό θρόνο, τα ψαλτήρια, τα προσκυνητάρια. Σ ΄όλη τη διάρκεια κρατούσαμε σημειώσεις κι ο πάτερ Παΐσιος διευκρίνιζε τις απορίες μας.

                    

Μας εξήγησε τη θέση των εικόνων δεξιά κι αριστερά της Ωραίας Πύλης και επισήμανε πως πάντα δίπλα από την εικόνα της Παναγίας μπαίνει η εικόνα του Αγίου/ων που αφιερώνεται ο ναός.

Στη συνέχεια ο πάτερ Παΐσιος μας άνοιξε την Ωραία πύλη για να δούμε την Αγία Τράπεζα κι όσα άλλα αντικείμενα υπήρχαν εκεί. Μας θύμισε και κάτι που είχαμε μάθει πριν λίγες μέρες στον προσανατολισμό, ότι δηλαδή πάντα το ιερό των εκκλησιών βρίσκεται ανατολικά και με την ευκαιρία ξαναπροσδιορίσαμε τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Μιλήσαμε κι άλλο για τις τελετές που γίνονται μέσα στην εκκλησία όπως γάμοι, βαφτίσεις και τις τελετές που γίνονται έξω από την εκκλησία όπως περιφορά εικόνων, επιταφίου, αρτοκλασίες και  κρατήσαμε σημειώσεις

         

Έπειτα ο πάτερ Παΐσιος μας προσκάλεσε δίπλα στο Πνευματικό Κέντρο για να μας ξεναγήσει και να μας φιλέψει. 

Δεν παρέλειψε να μας  μιλήσει για τις δραστηριότητες της εκκλησίας και το φιλανθρωπικό έργο που επιτελεί στην περιοχή μας. Καθημερινά δίνει 

συσσίτιο και στήριξη σε απόρους . Επίσης, εθελοντικά κάποιοι εκπαιδευτκοί  βοηθούν στο διάβασμα  παιδιών. Γίνονται και μαθήματα αγιογραφίας για παιδιά κι ενήλικες.

         

Ευχαριστήσαμε θερμά τον πάτερ  Παΐσιο και τις κυρίες που βοηθούν εκεί για την ξενάγηση, την φιλοξενία, τα φιλέματα και τα δωράκια !!!

Στη συνέχεια κάναμε γραμμούλες για να ξεκινήσουμε την βόλτα μας στη συνοικία μας. Ήδη στην τάξη είχαμε κάνει προεργασία, οπότε έπρεπε να τα δούμε και στην πράξη.

Μόλις βγήκαμε από το ναό απέναντί μας ήταν στολισμένη μια τεράστια φάτνη που δεξιά της είχε τον Αη Βασίλη με τα δώρα.

φάτνη     Αη Βασίλης

Πιο κει το γήπεδο και λίγο αργότερα βγήκαμε στο κεντρικό δρόμο.

γήπεδο

Τα παιδιά εντόπιζαν τα δικά τους σπίτια, τα σπίτια των συγγενών και φίλων τους. Παρατηρούσαμε τα φυτά και τα λουλούδια στις αυλές , το πεζοδρόμιο και το δρόμο. Είδαμε βασιλικούς, τριανταφυλλιές, ιβίσκους, κληματαριές, λεμονιές, πορτοκαλιές, μανταρινιές, βουκαμβίλιες, σκυλάκια και φραγκοσυκιές.

ιβίσκος    συνοικία

Τα περισσότερα σπίτια ήταν πολυκατοικίες κι ελάχιστες μονοκατοικίες. Σε λίγο φτάσαμε στο ηρώο, όπου εκεί το σχολείο μας καταθέτει το στεφάνι σε κάθε εθνική γιορτή. Το παρατηρήσαμε και διαβάσαμε τις επιγραφές.

ηρώο

Ακριβώς απέναντι το νοσοκομείο της Ρόδου.

νοσοκομείο Ρόδου

Προχωρώντας εντοπίσαμε το υδραγωγείο, το σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες, τα λύκεια, το φαρμακείο μας, το περίπτερο, μίνι μάρκετς, ψητοπωλεία, τα γραφεία του αθλητικού σωμείου της συνοκίας μας, τον παιδικό σταθμό, το κέντρο  φροντίδας των ηλικιωμένων και το ΚΕΠ των Αγίων Αποστόλων.

υδραγωγείο

ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ

φαρμακειο     αθλητικός σύλλογος

Ευχάριστη έκπληξη ήταν η επίσκεψη της τάξης μας στο κέντρο φροντίδας ηλικιωμένων. Οι παππούδες κι οι γιαγιάδες και το προσωπικό μας υποδέχτηκαν με τα πιο ζεστά τους χαμόγελα.

Για να τους ευχαριστήσουμε τραγουδήσαμε όλοι μαζί το «χαρωπά τα δυο μου χέρια». Έγιναν κι αυτοί παιδιά μαζί μας, τραγούδησαν, μας χειροκρότησαν, μας φίλεψαν και μας έδειξαν

τις καταπληκτικές χειροτεχνίες που επιμελούνται οι ίδιοι. Μάλιστα μας κάλεσαν να τους επισκεφτούμε ξανά για να μας δείξουν πως τις φτιάχνουν !!! Τους ευχαριστούμε πολύ !!!

100_1373    χαρωπά το δυό μου χέρια   100_1375

κέντρο φροντίδας ηλικιωμένων            χειροτεχνίες

Η βόλτα μας στη συνοικία έκλεισε με την επίσκεψή μας στο ΚΕΠ των Αγίων Αποστόλων και το πάρκο της συνοικίας μας !!!

ΚΕΠ

πάρκο

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς όλους  όσους συνέβαλαν στο να γνωρίσουμε την συνοικία μας !!!!!!

Και του χρόνου μας !!!

Στη μελέτη περιβάλλοντος μιλήσαμε για τα πουλιά που είναι δύσκολο να βρούν τροφή τώρα το χειμώνα. Μάλιστα, στο τετράδιο εργασιών, στη σελ 16 είδαμε  πως μπορούμε να φτιάξουμε μια ταΐστρα και να βοηθήσουμε τα πουλάκια να έχουν τροφή. 

Το σαββατοκύριακο η Τσαμπίκα με την μαμά της ακολούθησαν τις οδηγίες κι έφτιαξαν μια μικρή ταΐστρα.

Ενθουσιασμένοι κατεβήκαμε στο προαύλιο για να την βάλουμε σε κάποιο από τα δέντρα που περιβάλλουν την αυλή μας. Η ψιχάλα που είχε προηγηθεί δεν επέτρεψε στα πουλιά να έρθουν και να εντοπίσουν αμέσως το φαγητό που τους είχαμε αφήσει. 
 Στο επόμενο διάλειμμα όμως είχε εξαφανιστεί !!!

Ευχαριστούμε την Τσαμπίκα και τη μαμά της, κυρία Σοφία, για την κατασκευή ! Τώρα ξέρουμε πόσο εύκολο είναι να κάνουμε και μεις τις δικές μας ταΐστρες!

       

Με την ευκαιρία ξαναθυμηθήκαμε πως πρέπει να μπαίνουμε σε σειρές ,  πως να αποχωρούμε για την τάξη μας και γενικά πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε  και τι να προσέχουμε την ώρα της προσευχής και των ανακοινώσεων.

Κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου, η πόλη της Ρόδου τιμά τον πολιούχο της Κωνσταντίνο τον Υδραίο.

 

Για το βίο και τα μαρτύρια του μαθαίνουμε τόσο από την σελίδα της Ιεράς Μητρόπολης Ρόδου  εδώ   όσο κι από άλλες πηγές  εδώ

 

Το  βιντεάκι που ακολουθεί μας τα αναφέρει περιληπτικά

 

 

 

Για να ζωγραφίσουμε βρήκαμε

 

        

 

Μερικές φωτογραφίες από τον σημερινό εορτασμό στη Ρόδο. Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Nicolas Nanev  για τις όμορφες φωτογραφίες !!!

 

      

 

Ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Υδραίος έζησε κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Τόπος γέννησης του και  τόπος που τον φιλοξένησε στα πρώτα χρόνια της ζωής του υπήρξε το νησί της Ύδρας. Οι γονείς του ήταν ευλαβείς πιστοί και τον γαλούχησαν με τις αρχές και τα πιστεύω του χριστιανισμού και με περίσσια αγάπη για το Χριστό.
Μεγαλώνοντας και εξαιτίας των κακουχιών της σκληρής ζωής, ο Κωνσταντίνος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του και να μεταβεί στη Ρόδο, ώστε να δουλέψει και να προσφέρει κάποια βοήθεια στο σπίτι του.

Όπως ήταν τίμιος και εργατικός δεν δυσκολεύτηκε να διεισδύσει στην κοινωνία της Ρόδου και να γίνει αγαπητός σε αυτή. Κάποιος τον γνώρισε στο διοικητή τής Ρόδου Χασάν Καπιτάν, ο όποιος του έδωσε εργασία στο σαράι του.

Κάποιο βράδυ ο Κωνσταντίνος σε ένα γλέντι του Χασάν Καπιτάν μέθυσε , του φόρεσαν το άσπρο σαρίκι και τον ονόμασαν Χασάν, όπως και το διοικητή του.

Όταν ξύπνησε και αντιλήφθηκε τι είχε συμβεί, ήρθε σε δύσκολη θέση και δεν αντέδρασε αμέσως. Μα στεναχωρήθηκε ακόμα περισσότερο όταν με τα λεφτά που έστειλε στη μάνα του, έφτασε και το μαντάτο ότι αλλαξοπίστησε. Εκείνη δε δέχθηκε τα λεφτά, τα πέταξε και έκλαιγε απαρηγόρητη  μέρες ολόκληρες.

Το ίδιο συνέβη όμως και στη Ρόδο, όλοι του οι φίλοι τον απαρνήθηκαν, αποξενώθηκε απ’ αυτούς γιατί τον θεωρούσαν γενίτσαρο.

Όταν πήγε στην Ύδρα να επισκεφθεί τη μητέρα του,  στο δρόμο κουράστηκε και ζήτησε λίγο νερό.  Μια γυναίκα του έδωσε να πιει, μα μόλις εκείνος προχώρησε λίγο η γυναίκα έσπασε το σταμνί απ’ όπου ήπιαν νερό τα χείλη του προδότη.  Φθάνοντας στο σπίτι του κτύπησε την πόρτα και στην ερώτηση της μητέρας του ποιος είναι απάντησε, «Εγώ είμαι ο γιος σου ο Χασάνης πού ήρθα από την Ρόδο». Με τσακισμένη την φωνή από τον πόνο του άπαντα: «Δεν σου ανοίγω. Εγώ δεν έχω κανένα γιο Χασάνη. Έχω γιο μόνο Κωνσταντίνο».
Το νεαρό παιδί στεναχωρήθηκε τόσο πολύ που γύρισε αμέσως στη Ρόδο και επισκέφθηκε ένα ασκητή πνευματικό σε μια σπηλιά στο Ροδίνι.  Γονάτισε μπροστά του και εξομολογήθηκε την αμαρτία του. Ο πνευματικός του διάβασε την συγχωρητική ευχή και τον συμβουλεύει για το τι έπρεπε να πράξει από ‘κει και πέρα.
Πέταξε το σαρίκι και τα τούρκικα ρούχα και παίρνοντας ένα πλοίο πήγε πρώτα στην Κριμαία και στην συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη όπου ο Εθνομάρτυρας Πατριάρχης άγιος Γρηγόριος ο Ε ‘ τον συμβούλεψε να πάει στο Άγιο Όρος και να μείνει εκεί για πάντα.
Έζησε στην Μονή των Ιβήρων με πολλή προσευχή και μετάνοια ζώντας με πολλή μετάνοια, προσευχή και άσκηση, όπου έλαβε  το Σχήμα του Μονάχου. Λίγο καιρό αργότερα με την άδεια τοΰ Πνευματικού του γύρισε στην Ρόδο αποφασισμένος να πάει στον Χασάν Καπιτάν και να του πει ότι είναι Χριστιανός και Χριστιανός θα πεθάνει.
Να και έφτασε η στιγμή!  Βρίσκεται μπροστά στο παλιό  αφεντικό του, τον ατρόμητο διοικητή της Ρόδου, τον Χασάν. Με πίστη και απερίγραπτη τόλμη του λέγει: «Χασάν μπέη είμαι ο άλλοτε υπηρέτης σου Κωνσταντίνος από την Ύδρα πού με δόλο με κάνατε Μουσουλμάνο. Σου επιστρέφω την ψεύτικη θρησκεία σου και σου λέγω ότι Χριστιανός είμαι και Χριστιανός θα πεθάνω».Ό Χασάν βλέποντας τον Κωνσταντίνο να του πετάει με θράσος το μουσουλμανικό σαρίκι θύμωσε αφάνταστα και όρμησε κατά πάνω  του χτυπώντας τον με γροθιές και κλωτσιές. Στο παλάτι των Ιπποτών υπήρχε ένα σκοτεινό υπόγειο πού το έλεγαν φυλακή του Ζυνταντοΰ. Εκεί μέσα άρχισαν τα βασανιστήρια του. Τελευταία τον έδεσαν σε ένα κορμό δέντρου βάζοντας τα πόδια του σε δύο τρύπες. Τα υπομένει όλα με αδιάλειπτη προσευχή. Μία νύχτα έλαμψε ή φυλακή από φως που ήρθε απ’ τον ουρανό και τα πόδια του ελευθερώθηκαν από τα δεσμά. Τούρκοι και Χριστιανοί φυλακισμένοι θαύμασαν. Μετά από πέντε μήνες τον ξαναφέρνουν πάλι μπροστά στον τούρκο διοικητή και αφού με την ίδια πίστη και θάρρος ομολόγησε ξανά την χριστιανική του πίστη ξαναμπαίνει στην φυλακή και στις 14 Νοεμβρίου του 1800 μετά από διαταγή του Σουλτάνου θανατώθηκε με απαγχωνισμό  κατ’ άλλους στην θέση Κολώνα και κατ’ άλλους στο Μανδράκι. Φιλούσε το σταυρουδάκι του και προσευχόταν και όταν ο δήμιος πήγε να του το πάρει ο Κωνσταντίνος το έριξε στον πλάτανο, για να μην πέσει σε βέβηλα χέρια. Ήταν 30 χρονών ο Κωνσταντίνος όταν υπέστη το μαρτυρικό θάνατο. Διηγούνται δε Τούρκοι και Χριστιανοί ότι την νύχτα εκείνη του μαρτυρίου του Κωνσταντίνου μεγάλος φωτεινός Σταυρός έλουζε με το φως του τον πλάτα­νο.

Ό τότε Μητροπολίτης Ρόδου Αγάπιος  ζήτησαν το άγιο λείψανο και το έθαψαν  πίσω από το ιερό του Ναού των Εισοδίων στο Νιοχώρι. Αργότερα ανακαλύφθηκε ή μαρμάρινη πλάκα πού είχε βάλει επάνω από το μνήμα του Αγίου ο συμπατριώ­της του Κωνσταντίνος Καφάς πού σήμερα είναι εντοιχισμένη στον ίδιο Ναό.
«Τούτο το μνήμα υπάρχει του Αγίου Νεομάρτυρος Κωνσταντίνου Νυδριώτη, συνδρομή Κωνσταντίνου Υδριώτη Καφά».
Αυτά είχε γράψει ο συμπατριώτης του Αγίου στην πλάκα του τάφου του. Μετά τρία χρόνια ήλθε στην Ρόδο ή μητέρα του Αγίου και πήρε το λείψανο του γιου της μαζί με συστατική επιστολή του Μητροπολίτου Ρόδου Αγαπίου και το μετέφερε στην Ύδρα τοποθετώντας το στο Μοναστήρι της Παναγίας όπου υπάρχει μέχρι σήμερα σε χρυσή θήκη. Ό τότε Ιερέας του Νιοχωρίου Παπαγιάννης κράτησε την ωλένη του χεριού του μάρτυρα πού φυλάγεται σε ασημένια θήκη μέχρι σήμερα στο ιερό της Εκκλησίας.
Μετά από ένα αιώνα το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατέταξε επίσημα τον Κωνσταντίνο στην χορεία των αγίων Νεομαρτύρων και όρισε ή μνήμη του να εορτάζεται στις 14 Νοεμβρίου, ημέρα του απαγχονισμού του.

Την πρώτη ακολουθία και το μαρτύριο του Αγίου Κωνσταντίνου του Υδραίου συνέταξε ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Ακολουθία για τον πολιούχο άγιο της Ρόδου συνέταξε επίσης και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ρόδου κ. Κύριλλος.

Απολυτίκια
. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Παλαιόν.

 

Κωνσταντῖνον τῆς Ὕδρας, τὸν ὑπέρτιμον ὄρπηκα, τῶν Νεομαρτύρων τὸ κλέος,τὸν ἐν Ῥόδῳ ἀθλήσαντα, ἐν ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς
Τον λαμπρόν γόνον Ύδρας και της Ρόδου το καύχημα, και Νεομαρτύρων το κλέος Κωνσταντίνον τιμήσωμεν, εν ύμνοις και ωδαίς πνευματικαίς, την μνήμην εκτελούντες την αυτού, ίνα λάβωμεν πλουσίαν την αμοιβήν παρά Θεού κραυγάζοντες. δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε ενισχύσαντι, δόξα τω εν υστέροις τοις καιροίς σε στεφανώσαντι.πνευματικαῖς, τιμήσωμεν προφρόνως ἀδελφοί, ὡς ὑπὲρ Χριστοῦ παθόντα, καὶ τὸν ἀγχόνης θάνατον δεξάμενον. Ὅθεν συμβασιλεύει τῷ Χριστῷ, καὶ ὑπὲρ ψάμμον ἰάματα, πᾶσι τοῖς προστρέχουσιν αὐτῷ, χύδην χαρίζεται.


Επισκέπτες από 31/1/2012

free counters

Ακολουθήστε μας γράφοντας το email σας!
Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 89 ακόμα followers

Αρχείο

Ανοιξιάτικο βραβειάκι από το νέο νηπιαγωγείο που ονειρεύομαι! http://dreamkindergarten.blogspot.gr/ Ευχαριστούμε Ανθή !

2 Βραβεία από τα ιστολόγια Ο ΖΩΗΡΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ http://ozoirosmathitistisdeuteras.blogspot.gr/ και Μετά την πρώτη….. http://afteraclass.blogspot.gr/ Ευχαριστούμε πολύ Αντώνη και Χάρη !!!

Δεν ξεχνώ καθημερινά το φρουτάκι μου :)

Ημερολόγιο άρθρων

Ιουνίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Το κανάλι μου στο youtube

Το κανάλι μου στο youtube

κλικ στην εικόνα

Πρόσφατα άρθρα

Αντίστροφη μέτρηση

ΟΜΟΡΦΗ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!11 Σεπτεμβρίου 2015
ΟΜΟΡΦΗ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!

Χρήσιμες συνδέσεις για το νηπιαγωγείο

RSS Παιδικά

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.